INTERNATIONALBILLOFHUMANRIGHTS.COM
   

About Us & Contact Us

 

BELORUS Universal Declaration of Human Rights

BELORUS United nations UDHR

 
 
UDHR | The Universal Declaration Of Human Rights adopted in December 10Th 1948 by the General Assembly of the United Nations
 

 

HISTORY OF HUMAN RIGHTS

The History of Human Rights, from Scriptual and Archeological outputs, studies, dissertations, papers and research, goes back to more than 2000 BC. The most famous legal Code of the Ancient time is the Code of Hammurabi. 1780 BC . It contains guidelines in case of violation or breaking of the rules .

Code of Hammurabi An Inscription
Code of Hammurabi

The Subjects varies from, Men's Rights, Women's Rights, Children's Rights and Slave's Rights .


THE CODE OF UR NAMMU

The Code of Ur - Nammu today accepted as the earliest Ancient Legal Code. ( Although there were earlier Legal Codes ) . It was of the Neo - Sumerian period, written on clay tablets in the Sumarian language. Known as cuneiform. 2050 BC .

Code of Ur - Nammu
Code of Ur NAMMU

An Example of earlier Legal Codes than the Code of Ur - Nammu, is the Code of URUKAGINA. 2350 BC .

Code of URUKAGINA
Code of URUKAGINA

 


THE LAW of THE TWELVE TABLES . 450 BC, was based on the Roman Law, and was the Foundation and centerpiece of The Roman Republic. It was a result of a long social struggle between the Patricians and the Plebeians .

THE MAGNA CARTA . Famous from the Middle Ages was the English Magna Carta . The Magna Carta was written in 1215, because of a disagreement between Pope Innocent III, King John and the English barons, about the rights of the king . It influenced the rule of Constitutional Law, development of Common Law and many constitutional documents today . E.g. The United States Constitution and The Bill of Rights .

BELORUS ( Belaruski ) UDHR

The Universal Declaration of Human Rights

10 СНЕЖНЯ 1948 ГОДА Генеральная Асамблея Арганiзацыi Аб’яднаных Нацый зацвердзiла i абвясцiла Усеагульную дэкларацыю правоў чалавека, поўны тэкст якой прыведзены на гэтых старонках. Прыняўшы гэта рашэнне гiстарычнага значэння, Асамблея звярнулася з заклiкам да ўсiх дзяржаў-членаў Арганiзацыi абнародаваць тэкст Дэкларацыi i зрабiць усё магчымае для «яе распаўсюджвання, абвяшчэння i растлумачэння, галоўным чынам у школах i iншых навучальных установах, без адрознення, якое заснавана на палiтычным статусе краiн або тэрыторый».

УСЕАГУЛЬНАЯ ДЭКЛАРАЦЫЯ ПРАВОЎ ЧАЛАВЕКА

ПРЭАМБУЛА

Прымаючы пад увагу, што прызнанне годнасцi, якая ўласцiва ўсiм членам чалавечай сям’i, i роўных i неад’емных правоў iх з’яўляецца асновай свабоды, справядлiвасцi i ўсеагульнага мiру; i

прымаючы пад увагу, што грэбаванне i пагарда да правоў чалавека прывялi да варварскiх актаў, якiя абураюць сумленне чалавецтва, i што стварэнне такога свету, у якiм людзi будуць мець свабоду слова i перакананняў i будуць свабодныя ад страху i галечы, абвешчана як высокае iмкненне людзей; i

прымаючы пад увагу, што неабходна, каб правы чалавека ахоўвалiся ўладай закону з мэтай забеспячэння таго, каб чалавек не быў вымушаны ўжываць, у якасцi апошняга сродку, паўстання супроць тыранii i прыгнечання; i

прымаючы пад увагу, што неабходна садзейнiчаць развiццю дружалюбных адносiн памiж народамi; i

прымаючы пад увагу, што народы Аб’яднаных Нацый пацвердзiлi ў Статуце сваю веру ў асноўныя правы чалавека, у годнасць i каштоўнасць чалавечай асобы i ў раўнапраўе мужчын i жанчын i вырашылi садзейнiчаць сацыяльнаму прагрэсу i паляпшэнню ўмоў жыцця пры большай свабодзе; i

прымаючы пад увагу, што дзяржавы-члены абавязалiся садзейнiчаць, у супрацоўнiцтве з Арганiзацыяй Аб’яднаных Нацый, усеагульнай павазе i захаванню правоў чалавека i асноўных свабод; i

прымаючы пад увагу, што ўсеагульнае разуменне характару гэтых правоў i свабод мае велiзарнае значэнне для поўнага выканання гэтага абавязацельства:

ГЕНЕРАЛЬНАЯ АСАМБЛЕЯ

абвяшчае

гэту Усеагульную дэкларацыю правоў чалавека ў якасцi задачы, да выканання якой павiнны iмкнуцца ўсе народы i ўсе дзяржавы з тым, каб кожны чалавек i кожны орган грамадства, увесь час маючы на ўвазе гэту Дэкларацыю, iмкнулiся шляхам асветы i адукацыi садзейнiчаць павазе гэтых правоў i свабод i забеспячэнню, шляхам нацыянальных i мiжнародных прагрэсiўных мерапрыемстваў, усеагульнага i эфектыўнага прызнання i ажыццяўлення iх як сярод народаў дзяржаў-членаў Арганiзацыi, так i сярод народаў тэрыторый, што знаходзяцца пад iх юрысдыкцыяй.

Артыкул 1.

Усе людзi нараджаюцца свабоднымi i роўнымi ў сваёй годнасцi i правах. Яны надзелены розумам i сумленнем i павiнны ставiцца адзiн да аднаго ў духу брацтва.

Артыкул 2.

Кожны чалавек павiнен валодаць усiмi правамi i ўсiмi свабодамi, што абвешчаны гэтай Дэкларацыяй, без якога б там нi было адрознення, як напрыклад у адносiнах расы, колеру скуры, полу, мовы, рэлiгii, палiтычных або iншых перакананняў, нацыянальнага або сацыяльнага паходжання, маёмаснага, саслоўнага або iншага становiшча.

Апрача таго, не павiнна рабiцца нiякага адрознення на аснове палiтычнага, прававога або мiжнароднага статуса краiны або тэрыторыi, да якой чалавек належыць, незалежна ад таго, цi з’яўляецца гэта тэрыторыя незалежнай, падапечнай, несамакiравальнай, або як-небудзь iнакш абмежаванай у сваiм суверэнiтэце.

Артыкул 3.

Кожны чалавека мае права на жыццё, на свабоду i на асабiстую недатыкальнасць.

Артыкул 4.

Нiхто не павiнен утрымлiвацца ў рабстве або ў паднявольным стане; рабства i гандаль рабамi забараняюцца ва ўсiх iх выглядах.

Артыкул 5.

Нi над кiм не павiнны ўчыняцца катаваннi або жорсткiя, бесчалавечныя або ўнiжаючыя яго годнасць абыходжанне i пакаранне.

Артыкул 6.

Кожны чалавек, дзе б ён нi знаходзiўся, мае права на прызнанне яго правасуб’ектнасцi.

Артыкул 7.

Усе людзi роўныя перад законам i маюць права, без усякага адрознення, на роўную абарону закону. Усе людзi маюць права на роўную ахову ад якой бы там нi было дыскрымiнацыi, што парушае гэту Дэкларацыю, i ад якога б там нi было падбухторвання да такой дыскрымiнацыi.

Артыкул 8.

Кожны чалавек мае права на эфектыўнае аднаўленне ў правах кампетэнтнымi нацыянальнымi судамi ў выпадках парушэння яго асноўных правоў, якiя дадзены яму канстытуцыяй або законам.

Артыкул 9.

Нi над кiм не павiнны ўчыняцца самавольны арышт, затрыманне або выгнанне.

Артыкул 10.

Кожны чалавек, для вызначэння яго правоў i абавязкаў i для ўстанаўлення абгрунтаванасцi прад’яўленага яму крымiнальнага абвiнавачання, мае права, на падставе поўнай роўнасцi, на тое, каб яго справа была разгледжана публiчна i з захаваннем усiх патрабаванняў справядлiвасцi незалежным i непрадузятым судом.

Артыкул 11.

  1. Кожны чалавек, якi абвiнавачваецца ў злачынстве, мае права лiчыцца невiнаватым да таго часу, пакуль яго вiнаватасць не будзе ўстаноўлена законным парадкам шляхам публiчнага судовага разбору, пры якiм яму забяспечваюцца ўсе магчымасцi для абароны.

  2. Нiхто не можа быць асуджаны за злачынства на падставе ўчынення якога-небудзь дзеяння або за бяздзеянне, якiя ў час iх учынення не з’яўлялiся злачынствам па нацыянальных законах або па мiжнароднаму праву. Не можа таксама накладацца пакаранне больш цяжкае, чым тое, якое магло быць ужыта ў той час, калi злачынства было зроблена.

Артыкул 12.

Нi над кiм не павiнны ўчыняцца самавольнае ўмяшанне ў яго асабiстае i сямейнае жыццё, самавольны замах на недатыкальнасць яго жылля, тайну яго карэспандэнцыi або на яго гонар i рэпутацыю. Кожны чалавек мае права на абарону закону ад такога ўмяшання або такiх замахаў.

Артыкул 13.

  1. Кожны чалавек мае права свабодна перамяшчацца i выбiраць сабе месцапражыванне ў межах кожнай дзяржавы.

  2. Кожны чалавек мае права пакiдаць любую краiну, уключаючы сваю ўласную, i вяртацца ў сваю краiну.

Артыкул 14.

  1. Кожны чалавек мае права шукаць прыстанiшча ад праследавання ў iншых краiнах i карыстацца гэтым прыстанiшчам.

  2. Гэта права не можа быць выкарыстана ў выпадку праследавання, сапраўды заснаванага на ўчыненнi непалiтычнага злачынства, або дзеяння, што супярэчыць мэтам i прынцыпам Арганiзацыi Аб’яднаных Нацый.

Артыкул 15.

  1. Кожны чалавек мае права на грамадзянства.

  2. Нiхто не можа быць самавольна пазбаўлены свайго грамадзянства або права змянiць сваё грамадзянства.

Артыкул 16.

  1. Мужчыны i жанчыны, якiя дасягнулi паўналецця, маюць права без усякiх абмежаванняў, незалежна ад расы, нацыянальнасцi або рэлiгii, браць шлюб i засноўваць сям’ю. Яны карыстаюцца аднолькавымi правамi ў адносiнах узяцця шлюбу, у час знаходжання ў шлюбе i ў час яго скасавання.

  2. Шлюб можа быць заключаны толькi пры свабоднай i поўнай згодзе абодвух бакоў, што бяруць шлюб.

  3. Сям’я з’яўляецца натуральнай i асноўнай ячэйкай грамадства i мае права на абарону з боку грамадства i дзяржавы.

Артыкул 17.

  1. Кожны чалавек мае права валодаць маёмасцю як аднаасобна, так i сумесна з iншымi.

  2. Нiхто не павiнен быць самавольна пазбаўлены сваёй маёмасцi.

Артыкул 18.

Кожны чалавек мае права на свабоду думкi, сумлення i рэлiгii; гэта права ўключае свабоду мяняць сваю рэлiгiю або пераканнi i свабоду спавядаць сваю рэлiгiю або перакананнi як аднаасобна, так i разам з iншымi, публiчным або прыватным парадкам у вучэннi, богаслужэннi i выкананнi рэлiгiйных i рытуальных абрадаў.

Артыкул 19.

Кожны чалавек мае права на свабоду перакананняў i на свабоднае выражэнне iх; гэта права ўключае свабоду бесперашкодна прытрымлiвацца сваiх перакананняў i свабоду шукаць, атрымлiваць i распаўсюджваць iнфармацыю i iдэi любымi сродкамi i незалежна ад дзяржаўных гранiц.

Артыкул 20.

  1. Кожны чалавек мае права на свабоду мiрных сходаў i асацыяцый.

  2. Нiхто не павiнен прымушацца ўступаць у якую-небудзь асацыяцыю.

Артыкул 21.

  1. Кожны чалавек мае права прымаць удзел у кiраваннi сваёй краiнай непасрэдна або пры дапамозе свабодна выбраных прадстаўнiкоў.

  2. Кожны чалавек мае права роўнага доступу да дзяржаўнай службы ў сваёй краiне.

  3. Воля народа павiнна быць асновай улады ўрада; гэта воля павiнна знаходзiць сабе выяўленне ў перыядычных i нефальсiфiкаваных выбарах, якiя павiнны праводзiцца пры ўсеагульным i роўным выбарчым праве, шляхам тайнага галасавання або пры дапамозе iншых раўназначных форм, што забяспечваюць свабоду галасавання.

Артыкул 22.

Кожны чалавек, як член грамадства, мае права на сацыяльнае забеспячэнне i на ажыццяўленне неабходных для падтрымання яго годнасцi i для свабоднага развiцця яго асобы правоў у эканамiчнай, сацыяльнай i культурнай галiнах пры дапамозе нацыянальных намаганняў i мiжнароднага супрацоўнiцтва i ў адпаведнасцi са структурай i рэсурсамi кожнай дзяржавы.

Артыкул 23.

  1. Кожны чалавек мае права на працу, на свабодны выбар работы, на справядлiвыя i добрыя ўмовы працы i на ахову ад беспрацоўя.

  2. Кожны чалавек, без якой-небудзь дыскрымiнацыi, мае права на роўную аплату за роўную працу.

  3. Кожны, хто працуе, мае права на справядлiвую i здавальняючую ўзнагароду, якая забяспечвае вартае чалавека iснаванне для яго самога i яго сям’i, i дапаўняецца, пры неабходнасцi, iншымi сродкамi сацыяльнага забеспячэння.

  4. Кожны чалавек мае права ствараць прафесiянальныя саюзы i ўступаць у прафесiянальные саюзы для аховы сваiх iнтарэсаў.

Артыкул 24.

Кожны чалавек мае права на адпачынак i вольны час, уключаючы права на разумнае абмежаванне рабочага дня i на перыядычны водпуск, якi аплачваецца.

Артыкул 25.

  1. Кожны чалавек мае права на такi жыццёвы ўзровень, уключаючы харч, адзенне, жыллё, медыцынскi догляд i неабходнае сацыяльнае абслугоўванне, якi неабходны для падтрымання здароўя i дабрабыту яго самога i яго сям’i, i права на забеспячэнне на выпадак беспрацоўя, хваробы, iнвалiднасцi, удоўства, надыходу старасцi або iншага выпадку страты сродкаў да iснавання па незалежачых ад яго акалiчнасцях.

  2. Мацярынства i дзяцiнства даюць права на асобую апеку i дапамогу. Усе дзецi, якiя нарадiлiся ў шлюбе або па-за шлюбам, павiнны карыстацца аднолькавай сацыяльнай абаронай.

Артыкул 26.

  1. Кожны чалавек мае права на адукацыю. Адукацыя павiнна быць бясплатнай па меншай меры ў тым, што датычыць пачатковай i агульнай адукацыi. Пачатковая адукацыя павiнна быць абавязковай. Тэхнiчная i прафесiянальная адукацыя павiнна быць агульнадаступнай i вышэйшая адукацыя павiнна быць аднолькава даступнай для ўсiх на падставе здольнасцей кожнага.

  2. Адукацыя павiнна быць накiравана да поўнага развiцця чалавечай асобы i да павелiчэння павагi да правоў чалавека i асноўных свабод. Адукацыя павiнна садзейнiчаць узаемаразуменню, цярпiмасцi i дружбе памiж усiмi народамi, расавымi або рэлiгiйнымi групамi, i павiнна садзейнiчаць дзейнасцi Арганiзацыi Аб’яднаных Нацый па падтрыманню мiру.

  3. Бацькi маюць права прыярытэту ў выбары вiду адукацыi для сваiх малалетнiх дзяцей.

Артыкул 27.

  1. Кожны чалавек мае права свабодна ўдзельнiчаць у культурным жыццi грамадства, цешыцца мастацтвам, удзельнiчаць у навуковым прагрэсе i карыстацца яго дабротамi.

  2. Кожны чалавек мае права на ахову яго маральных i матэрыяльных iнтарэсаў, што з’яўляюцца вынiкам навуковых, лiтаратурных або мастацкiх прац, аўтарам якiх ён з’яўляецца.

Артыкул 28.

Кожны чалавек мае права на сацыяльны i мiжнародны парадак, пры якiм правы i свабоды, што выкладзены ў гэтай Дэкларацыi, могуць быць цалкам ажыццёўлены.

Артыкул 29.

  1. Кожны чалавек мае абавязкi перад грамадствам, у якiм толькi i магчыма свабоднае i поўнае развiццё яго асобы.

  2. Пры ажыццяўленнi сваiх правоў i свабод кожны чалавек павiнен спазнаць толькi такiя абмежаваннi, якiя ўстаноўлены законам выключна з мэтай забеспячэння належнага прызнання i павагi правоў i свабод другiх i задавальнення справядлiвых патрабаванняў маралi, грамадскага парадку i агульнага дабрабыту ў дэмакратычным грамадстве.

  3. Ажыццяўленне гэтых правоў i свабод нi ў якiм разе не павiнна супярэчыць мэтам i прынцыпам Арганiзацыi Аб’яднаных Нацый.

Артыкул 30.

Нiшто ў гэтай Дэкларацыi не можа быць вытлумачана, як прадастаўленне якой-небудзь дзяржаве, групе асоб або асобным людзям права займацца якой-небудзь дзейнасцю або ўчыняць дзеяннi, накiраваныя да знiшчэння правоў i свабод, што выкладзены ў гэтай Дэкларацыi.


ARTICLE 1 OF THE UNIVERSAL DECLARATION OF HUMAN RIGHTS IN HINDI

नुच्छेद 1 — सभी मनुष्यों को गौरव और अधिकारों के मामले में जन्मजात स्वतन्त्रता और समानता प्राप्त है। उन्हें बुद्धि और अन्तरात्मा की देन प्राप्त है और परस्पर उन्हें भाईचारे के भाव से बर्ताव करना चाहिये।

UDHR TR

The Universal Declaration of Human Rights is translated in 407 different languages and dialects . And therefore, the most translated document in the World. From the point of view of the United Nations, especially, The Office of the High Commissioner for Human Rights, OHCHR, there is no distinction i.c. between languages and dialects . Because all of them serve the Global dissemination of The UDHR .


SWAHILI

Swahili Kiswahili is a Bantu language . Spoken by the communities of the African Great Lakes. This region includes : Burundi, Democratic Republic of Congo, Kenya, Mozambique, Rwanda, Tanzania and Uganda . Official language of the four Nations, Democratic Republic of Congo, Kenya, Tanzania and Uganda. 5 Millions first language speakers. As a lingua franca it is used in most of the southern half of East Africa . Total number of Swahili Kiswahili speakers exceeds 140 Millions .

MANDARIN

Mandarin is the Most spoken Chinese language, specifically in the North and Southwest of China. It has the most native speakers than any other language. Nearly 1 Billion. The English word " Mandarin " is derived from the Sanskrit Word " MANTRIN " Meaning : An Official of The Chinese Empire . Mandarin is one of the six official languages of the United Nations. The official language of the People's Republic of China . And the Republic of China ( ROC Taiwan ). Mandarin is also one of the four official languages of the Republic of Singapore .

TAGALOG

TAGALOG Or officially Filipino is an Austronesian language spoken by a quarter of the Philippines People as first language. And as lingua franca by the rest of the People . It is related to other regional languages e.g. Bikol languages, Ilokano, Visayan languages , and Kampampangan .The word Tagalog is derived from " Taga " meaning " native of " and " ilog " meaning "river ". 28 Millions native speakers . 96 % of the Philippines people can speak Tagalog .

HINDI

HINDI or Modern Standard Hindi is the fourth largest language in the World. Total native speakers reported by the most recent census of India : 422 Millions . In the 2001 census 258 Millions people of India reported to have Hindi as their first language . The Indian constitution adopted in 1950, declared that Hindi shall be written in The Devanagari Script and will be the official language of the Federal Government of India .